ความคิดถึง

posted on 17 Jun 2012 16:46 by skblackcat in Lifestyle
นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ผมและเขาได้มารู้จักกัน . .
คิดย้อนกลับไป . . ถ้าผมจำไม่ผิด คงเป็นซัก 6 ปีที่แล้วได้หละมั้ง
ในเวลานั้น ผู้คนที่ผมรู้จัก ต่างนินทาว่าร้ายเขาต่างๆนานา
ซึ่งตัวผมในตอนนั้น ผมก็เชื่อคำพูดของคนเหล่านั้น
จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้ผมและเขาต้องมารู้จักกันอย่างจริงๆจังๆ
ผมได้รู้สึกถึงตัวตนที่แท้จริงของเขามากขึ้น
มันช่างต่างกับสิ่งที่ผมเคยได้ยินเสียเหลือเกิน
และในที่สุด ผมก็ได้ตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่กับเขา
ด้วยเหตุผลเพียงแค่ ความรู้สึก "ชอบ" ในเวลาไม่กี่วัน
วันเวลาผ่านไป ผมมีความสุขที่ได้มีเขาอยู่เคียงข้าง
เขาทำให้ผมได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
ยิ่งนานวัน ผมก็หลงรักเขามากขึ้น ทุกวัน ทุกวัน
จากความชอบ เปลี่ยนเป็นความรักโดยที่ผมไม่รู้ตัว
เขาเปรียบเสมือนเป็นชีวิตจิตใจ
เปรียบเสมือนเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผม
แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
เมื่อถึงวันที่ผมและเขา ต้องแยกจากกัน
ผมรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งบางอย่าง ได้ขาดหายไปจากชีวิต
บางสิ่งที่สำคัญมากได้หายไป
ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
แต่ผมก็ยังไปหาเขาอยู่บ่อยๆ
ทุกครั้งที่เจอกัน ไม่มีอะไรเลยที่เปลี่ยนแปลงไป
มีเพียงความรู้สึกเหงาที่แทรกซึมผ่านเข้ามาในจิตใจ
และสถานะของเราที่ไม่เหมือนเก่า
เขาจะต้องพบเจอผู้คนอีกมากมาย
ตอนนี้หมดเวลาของผมแล้ว
ตอนนี้มันคือเวลาของคนอื่น ที่จะต้องใช้เวลาอยู่กับเขา
ผมไม่รู้ว่าเขาจะได้รับการดูแลมากเพียงไหน
ผมไม่รู้ว่าเขาจะให้คนอื่น ได้เหมือนกับสิ่งผมได้รับมั้ย
ผมไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง
ผมบอกได้แต่เพียงว่า ผม "คิดถึง" เขาเหลือเกิน . .
. . . " คณะไอที ลาดกระบัง " . . .

ขอขอบคุณบ้านหลังเล็กๆแห่งนี้ ที่มอบประสบการณ์ต่างๆ ความอบอุ่น
ความทรงจำดีๆ ที่มีค่า และหาจากที่ไหนไม่ได้

เจตนพัทธ์ วิศาลศิริกุล
IT @ KMITL # 6

edit @ 17 Jun 2012 16:48:57 by BlacKCaT

Comment

Comment:

Tweet